Het Web van Zar'nyra

In een verlaten mijn diep onder de bergen zijn de gangen dichtgesponnen met zilveren draad. Mijnwerkers verdwenen, redders keerden niet terug, en de dorpen erboven durven 's nachts geen kaars meer te doven. Jullie dalen af langs draden die trillen bij elke stap, dieper dan enige mijnschacht ooit ging, tot in een rijk van zwarte zijde onder de wortels van de wereld.

Hier heerst Zar'nyra, Priesteres van de Spinnengodin, een duistere elf die een ritueel weeft dat haar godin een venster naar de oppervlakte zal openen. Reuzenspinnen zo groot als honden bewaken elke gang, geluidloos aan hun draad. Het web zelf fluistert, hongerig, en verstrikt wie te lang stilstaat. Elk uur dat het ritueel vordert, kruipt het duister een stap hoger richting de wereld boven.

Jullie snijden een weg door de webben, bevrijden ingesponnen slachtoffers die nog leven, en verstoren de acht rituele kaarsen die de spreuk voeden, terwijl Zar'nyra jullie in een dodelijke jacht door haar eigen doolhof drijft. Elke doorgesneden kaars maakt haar razender en het web feller.

De wending: het venster staat al op een kier, en aan de andere kant bewegen acht rode ogen die geen mens zou mogen zien. In de kern van het web moeten jullie Zar'nyra verslaan en het ritueel breken voor de godin haar poot door de scheur duwt, want als zij eenmaal boven is, wordt de hele bovenwereld haar nest.