De Pestdokter van Grauwmeer

Het dorp ademt nog, maar nauwelijks. Rouw hangt als mist tussen de huizen, en op elke deur is met krijt een wit kruis getekend. Een gemaskerde figuur met een snavelmasker loopt traag van huis naar huis, een lantaarn laag in zijn hand. Niemand spreekt, en de klokken die de doden hoorden te luiden, zwijgen.

Deze ziekte is anders. Ze doodt te snel, en sommige doden bewegen 's nachts weer, strompelend door de stegen met lege ogen. Een jonge non is ervan overtuigd dat dit geen natuurlijke plaag is, en dat De Pestdokter met het Snavelmasker meer weet dan hij zegt. Over drie nachten bereiken de eersten die de weg naar de stad kennen de poorten.

Jullie doorzoeken een dorp op de rand van instorten: verhoren bange overlevenden, volgen de pestdokter die te veel lijkt te weten, ontleden de patronen achter de witte kruisen, en overleven de nachten waarin de doden opstaan. Angst, geloof en wanhoop kleuren elk gesprek, en niet iedereen wil dat jullie de waarheid vinden.

De bron ligt niet waar het geloof haar zoekt. Wanneer jullie ontdekken dat De Pestdokter met het Snavelmasker de plaag met opzet hierheen bracht en waarom, moeten jullie de kern van de besmetting vernietigen voordat de eerste opgestane doden de stadspoorten bereiken. De climax dwingt een keuze af tussen barmhartigheid en overleven, terwijl om jullie heen het laatste licht in het dorp dooft.