Het Wrak van de Nereide

Jullie dalen af langs de ankerketting en het daglicht versmelt tot een groene schemer. Op de oceaanbodem ligt de Nereide op haar zij, een driemaster half begraven in zand, terwijl scholen vissen door de gebroken romp glijden. Schatkisten liggen open en glinsteren, te uitnodigend.

Het schip zonk niet bij toeval. In haar ruim ligt een lading verbannen relikwieën, doelbewust naar de diepte gezonken zodat niemand ze ooit nog zou vinden. Maar iemand daalde recent af om iets terug te halen, en kwam niet alleen weer boven, of kwam helemaal niet meer boven. Wat zij wakker maakten, was De Diepzeewachter, en hij beschouwt elke duiker als een indringer.

Onder water tikt alles anders: jullie adem is beperkt, jullie bewegingen traag, en het duister in de romp verbergt meer dan schatten. Jullie doorzoeken kajuiten en laadruimen, ontwijken instortend hout en verstrikkend wier, ontcijferen waarom deze relikwieën werden verbannen, en volgen het spoor van de duiker die niet terugkeerde.

Diep in het ruim wacht De Diepzeewachter, een gedrocht van tentakels en wrakhout dat versmolten is met een van de relikwieën en nu de lading bewaakt met dodelijke honger. Nemen jullie de schat en riskeren jullie zijn woede, of laten jullie de vondst waar zij hoort? Het gevecht speelt zich af in donker, drukkend water, waar één gescheurde luchtslang het verschil is tussen ontsnappen en voorgoed beneden blijven.