De Grauwvreter van het Regenboogfeest

Het Regenboogfeest barst los in een explosie van kleur: linten dwarrelen, zeepbellen drijven in regenboogtinten door de lucht en op elke straathoek klinkt muziek. Kraampjes puilen uit van zoetigheid en glinsterende prullaria, en kinderen rennen joelend tussen de benen van de dansers door. Maar onder al die vrolijkheid voelen jullie iets schuiven, iets kouds en geduldigs en hongerigs.

Bij de grote fontein begint de kleur weg te lekken. Een grauwe vlek breidt zich uit, en alles wat hij raakt verliest zijn tint, zijn klank, zijn vreugde: bloemen verwelken tot as-grijs, gelach verstomt tot stilte, en feestgangers staren met lege, kleurloze ogen voor zich uit. Een schaduw voedt zich met blijdschap zelf, en het feest is zijn overvloedigste maaltijd in jaren.

Jullie sporen de bron van de grauwheid op, wekken verkleurde kinderen uit hun verdoving, verzamelen de felste kleuren en luidste klanken van het feest als wapen, en lossen het raadsel op van wat de schaduw eigenlijk hierheen lokte. Onderweg ontdekken jullie dat de bezorgde festivalorganisator meer weet dan ze wil toegeven.

In het hart van de fontein wacht de Grauwvreter, een schaduwgeest van vergeten vreugde die elke kleur wil doven tot de wereld net zo grijs is als hijzelf. Waar hij langsstrijkt verbleekt alles tot kleurloze stilte. Ontsteken jullie het feest opnieuw in volle kleur en verdrijven jullie de Grauwvreter, of dooft het laatste licht en verstomt het gelach voorgoed?