De Fluisteraar van Vhalenmeer

Op de bodem van een onpeilbaar meer ontwaakt iets dat ouder is dan de zee, en 's nachts kruipt het in de dromen van het kustdorp. Vissers spreken talen die ze nooit leerden, kinderen tekenen dezelfde verdronken stad, en de dorpsoudste smeekt jullie af te dalen en het tot zwijgen te brengen, maar nooit te luisteren, wat het ook belooft.

Twintig vadem diep ligt een stad die nooit een zonnestraal zag, badend in het licht van levende lantaarns, en daar heerst de Diepe Fluisteraar: een tentakelwezen met een geheugen dat teruggaat tot voor de mensheid. Het voedt zich niet met vlees maar met geesten, en het heeft Vhalenmeer al gekozen als zijn nieuwe kudde dromers. Wie te lang luistert, wordt zijn stem aan de oppervlakte.

Jullie moeten de druk en het duister van de diepzeetempel overleven, waterademende bedienden en betoverde dorpelingen ontwijken of bevechten, en de raadsels van de verdronken stad ontrafelen om bij het hart van de Fluisteraar te komen. Ondertussen sijpelen zijn gedachten in jullie, en zijn beloften klinken verleidelijk redelijk.

Bij het altaar staan jullie oog in oog met de Diepe Fluisteraar, die elke droom onthoudt die het ooit stal en jullie eigen verlangens als een belofte terugfluistert. Doorbreken jullie zijn greep, dan valt het meer stil en slapen de dorpelingen weer droomloos; bezwijken jullie voor zijn belofte, dan wordt de kust een kolonie van dromers, en jullie de eerste apostelen van een god uit de diepte.