De Vergiftiging van Koning Aldwin

De regen roffelt op de paleisramen terwijl Koning Aldwin langzaam sterft, vergiftigd op zijn eigen kroningsbanket, zijn kroon onbewaakt op een fluwelen kussen. Iedereen die hem omringt heeft een reden hem dood te wensen, en niemand heeft een sluitend alibi. Met zijn laatste kracht grijpt de stervende vorst jullie hand en fluistert dat jullie niemand met een titel mogen vertrouwen.

Het gif werkt traag, en dat is met opzet: de moordenaar wil dat Aldwin lang genoeg leeft om zijn eigen ondergang te aanschouwen. Terwijl de gasten in de banketzaal opgesloten blijven, wordt duidelijk dat niet alles wat aan tafel zit werkelijk mens is. Achter een van de hoofse gezichten leeft iets ouds dat zich voedt met de doodsangst van kroondragers, en het heeft dit banket lang van tevoren beraamd.

Jullie verhoren de gasten, ontleden het menu gang voor gang, doorzoeken de slaapvertrekken op verborgen flesjes en ontrafelen wie welke reden verzwijgt. Elk uur dat de regen valt, kruipt Aldwin dichter bij de dood en de gifmenger dichter bij de kroon.

Dan valt het masker. De Hofdame met het Groene Hart is geen jaloerse edelvrouw maar een moerasheks, en achter haar hoofse glimlach grijnst de tandeloze mond van het veen. Het gif was slechts de eerste gang van haar feestmaal. Ontmaskeren jullie de Hofdame met het Groene Hart en vinden jullie het tegengif voordat de laatste klok slaat, of kiest de kroon van Aldwin vannacht een nieuwe, veel gevaarlijker drager?