De Horde van Ghrull

Op de wijde vlakte klinkt 's nachts gelach dat geen greintje vreugde kent, een schril, hikkend geluid dat de karavaandrijvers doet bidden. Een horde gnolls trekt plunderend rond, gedreven door de honger van hun demonenheer, de Hongervorst Ghrull, wiens enige geloof luidt: eten, altijd meer eten.

Ze laten niets heel. Karavanen, kudden, hele gehuchten verdwijnen, en achter blijven alleen afgekloven botten en het spoor van hun trek. Aan het hoofd loopt Ghrulls Uitverkorene, een reusachtige gnoll, half beest, half demon, gezegend door zijn heer met een honger die nooit stilt. De volgende halte op hun route is een weerloos grensdorp, en dat weten jullie.

Jullie lezen sporen over de vlakte, ontzetten een omsingelde karavaan, verzamelen overlevenden en bondgenoten, en kiezen jullie slagveld: een hinderlaag bij een engte, een verdedigd dorp, of een gedurfde aanval op het horde-kamp zelf. Elke nacht die jullie verliezen, groeit de horde met nieuwe volgelingen.

De wending: de horde jaagt niet willekeurig, maar volgt een gestolen altaarsteen die de zegen van Ghrull naar zich toe trekt, en zolang die steen brandt, blijven de gnolls komen. De climax barst los tijdens de nachtelijke aanval: dood Ghrulls Uitverkorene die het ritueel leidt, of dooft het altaarvuur dat de horde bindt, terwijl het gelach van alle kanten aanzwelt en het dorp achter jullie in vlammen dreigt op te gaan.