De Grot van Kasim

Een gefluisterd woord splijt de rotswand, en daarachter strekt zich de Grot van Kasim uit, overlopend van gestolen goud, zijde en juwelen, glinsterend in het licht van honderd olielampen. Het is de buit van veertig beruchte rovers, opgestapeld tot tegen het gewelf. Maar de grot is te stil, de lampen branden zonder wachters, en van de veertig is geen spoor.

Een bevende dief die met jullie meekwam wijst op de omgevallen bekers, de half opgegeten maaltijd, de sandalen die midden op de vloer staan alsof hun eigenaars in het niets oplosten. Iets heeft de rovers opgehaald, één voor één, in het donker tussen hun schatten. En de goudberg die zo verleidelijk glinstert is niet langer buit, maar het geduldige aas van een roofdier.

Jullie doorzoeken de schatkamers, ontcijferen de dievencode op de muren, ontwijken de valstrikken die de rovers zelf plaatsten, en volgen een sleepspoor van munten dieper de berg in. Onderweg ontdekken jullie dat de begeerlijkste kist geen goud bevat, maar iets wat zacht ademt en op jullie wacht.

Dan sluit de rotswand zich achter jullie, en de schat komt tot leven. De Schatverslinder verheft zich uit de goudberg: elke munt een tand, elk juweel een oog, een aberratie die zich vermomt als rijkdom en jaagt op begeerte zelf. Ontsnappen jullie met jullie leven uit de Grot van Kasim, of houden jullie de veertig rovers gezelschap in de maag van het beest?