De Bevroren Bergvesting

Voorleestekst — zo open je de scèneHet bergpad bereikt een richel en onthult een imposante vesting, vastgevroren tegen een wand van torenhoge, met ijs bedekte pieken. De wind giert tussen de kantelen en draagt een geluid mee dat geen wind hoort te maken — een langzaam kraken, als van iets dat ontwaakt. De poort staat op een kier, en daarachter gloeit een blauw licht. Bij de ingang staat een in bont gehulde verkenner, blauw aangelopen van de kou. "Honderd jaar lag dit fort stil," zegt ze met klapperende tanden. "Gisteren brandde er weer licht."